Karen, Loïc en Alain vinden het hier Goes ondernemen!

Om 8 uur open, om 9 uur uitverkocht: Maison Weber verovert Goes met Franse lekkernijen

Van vertaler en designer naar viennoiserie-ondernemers: broer en zus Karen en Loïc Weber begonnen deze zomer samen met hun Franse vader Alain een nieuw familieavontuur. De croissants, pains au chocolat en Franse gebakjes blijken in korte tijd razend populair in Goes en ver daarbuiten.

Wie bij Maison Weber binnenstapt, waant zich even in Frankrijk. De geur van versgebakken croissants, een vitrine vol Franse pâtisserie en gezellige tafeltjes maken de nieuwe zaak in Goes tot een plek waar klanten graag even blijven hangen. Dat de familie Weber iets bijzonders heeft neergezet, bleek al op de eerste dag. “Om 8 uur gingen we open, om 9 uur waren we uitverkocht.”

 De Franse viennoiserie en pâtisserie is sinds de opening zo populair dat de vitrines aan het begin van de middag regelmatig leeg zijn. Wat begon als een spannend familieavontuur, is in korte tijd uitgegroeid tot een drukbezochte en gezellige plek waar Goesenaren én klanten van ver buiten de stad graag komen voor een stukje Frankrijk.

 Klanten kunnen iets lekkers bestellen en samen met een koffie of verse jus d’orange aan één van de tafeltjes neerstrijken. Maison Weber is dus geen klassieke bakkerij, vertelt Karen Weber. “Ik zeg niet bakkerij, want wij maken geen brood.” Ze is mede-eigenaar van een viennoiserie en pâtisserie. En juist dat onderscheid maakt de zaak bijzonder.

In de vitrine liggen dagelijks verse croissants, pains au chocolat, quiches en brioche. Daarnaast zijn er Franse patisserieklassiekers als éclairs, Opéra, Tarte Tropézienne en citroen-meringuetaartjes. De flan, een Franse puddingtaart, is inmiddels een van de favorieten van de klanten. “Er komen heel veel locals bij ons langs en het mooie is dat ze steeds terugkomen. Dat is voor ons een goed teken. Dan weet je dat wat wij maken, ze bevalt.”

 

Van Parijs naar Zeeland

Achter Maison Weber zit een echt familieverhaal. Karen en haar broer Loïc hadden voordat ze aan hun Franse avontuur begonnen allebei een heel ander beroep. Karen werkte als vertaler, Loïc als designer. Hun vader Alain kende het bakkersvak juist door en door. In een voorstad van Parijs had hij jarenlang een bakkerij. Toen het idee voor Maison Weber vorig jaar december ontstond, werd Alain gevraagd of hij zijn kinderen het vak wilde leren.

 “Toen hebben we gezegd: Hé papa, zie je het zitten om ons dit aan te leren? Om dit te gaan openen.” Het antwoord was ja. Alain verruilde Parijs voor Zeeland om samen met zijn zoon en dochter het bedrijf op te bouwen. De band met Zeeland was er al. Karen en Loïc verhuisden zo'n vijftien jaar geleden met hun Nederlandse moeder naar Zeeland. Hun vader bleef in Frankrijk wonen. Nu woont Alain ook in Zeeland. “Hij is hier komen wonen, om ons te helpen en het vak te leren.”

 Het werd een flinke stap. Niet alleen voor Alain, die zijn leven in Frankrijk achterliet, maar ook voor Karen en Loïc. Beiden hebben een gezin en begonnen feitelijk aan een compleet nieuwe carrière. “Het was echt een spannende tijd”, is Karen eerlijk. “Ook omdat mijn broer en ik allebei een gezin hebben. Het is een grote stap om aan een andere carrière te beginnen. Voor hetzelfde geld heb je de eerste maanden geen salaris.”

Toch besloten ze ervoor te gaan. “We hebben wel tegen elkaar gezegd: we gaan er alles aan doen om het te laten slagen, maar onze gezinnen komen op de eerste plaats.”

 

Productie verviervoudigd

 Wat er in juli na de opening van Maison Weber gebeurde, hadden ze niet kunnen voorzien. Op de eerste openingsdag stonden er al snel zoveel klanten voor de deur dat de voorraad in rap tempo verdween. “Om 8 uur gingen we open, om 9 uur hadden we niks meer.” De tweede dag waren ze nóg sneller uitverkocht. Vervolgens werd de productie verdubbeld, verdrievoudigd en uiteindelijk verviervoudigd. “We waren toen om half elf uitverkocht.”

 De familie moest hulp inschakelen. Inmiddels is er met Sem - de schoonbroer van Loïc - een extra personeelslid bij gekomen om vader en zoon tijdens de productie te ondersteunen. Ook de moeder van Karen en Loïc helpt mee in de zaak. “Ze staat samen met mij achter de toonbank”, lacht Karen. “Het idee was dat onze moeder alleen bij de opening zou helpen, maar we hebben haar nu ook in dienst genomen. Alleen was het niet meer te doen.”

 Tegenwoordig bakt de familie veel meer dan bij de start, maar er zit een grens aan. Zodra alles verkocht is, gaat de deur dicht. Meestal is dat rond één uur 's middags. De meeste klanten komen uit Goes en omgeving, maar inmiddels weten ook mensen van buiten de provincie de Franse lekkernijen te vinden. “We hebben hier al een klant gehad die speciaal uit Hellevoetsluis was gekomen. En ook uit Hulst.”

 Een deel van de bezoekers komt uit nieuwsgierigheid. Wat is dat precies, Franse viennoiserie? Maar volgens Karen blijven veel nieuwsgierige klanten vervolgens terugkomen. Ze denkt wel te weten waarom. “Ik denk dat het een combinatie is van ons aanbod en de smaak. Mensen zijn op vakantie geweest in Frankrijk, komen weer thuis en ontdekken dan dat onze producten net zo goed of zelfs nog beter smaken.”

 

Liever kwaliteit dan meer

Ondanks het grote succes heeft de familie geen haast om Maison Weber onbeperkt groter te maken. Kwaliteit blijft belangrijker dan zoveel mogelijk produceren. “We kiezen echt voor kwaliteit in plaats van kwantiteit.” De familie werkt met ingrediënten die deels rechtstreeks uit Frankrijk komen. Eens in de drie à vier weken rijden ze naar een groothandel in Lille om inkopen te doen.

 De familie heeft bewust gekozen voor vier openingsdagen: van woensdag tot en met zaterdag. Dinsdag wordt gebruikt voor de voorbereidingen, zondag en maandag zijn de vrije dagen.

 Ondertussen wordt alweer aan nieuwe producten gewerkt. Zo moet er binnenkort iets bijkomen waarmee Maison Weber ook sandwiches kan maken. Daarmee kan de zaak zich voorzichtig wat meer op de lunch richten. Maar voor Karen blijft het belangrijkste dat de familie het samen doet én dat klanten met plezier terugkomen.

“Je wilt de klant wel tevreden houden. Tegelijkertijd moet het voor ons wel te doen blijven.”

 En misschien is dat precies wat Maison Weber zo aantrekkelijk maakt. Een familie die haar eigen tempo probeert te bewaken, terwijl de klanten ondertussen steeds opnieuw voor de deur staan. Voor een croissant, een flan of een ander stukje Franse pâtisserie.

 Karen hoeft zelf in ieder geval niet lang na te denken over haar favoriete lekkernij.

“Ik denk dan toch de flan, uit het pâtisseriegedeelte. Maar ik kan natuurlijk ook genieten van een croissant.”

 Voorlopig lijkt Goes daar ook geen genoeg van te krijgen.